پخت رزین پلی استر غیر اشباع به فرآیندی اطلاق می شود که در آن رزین از حالت مایع به حالت جامد تبدیل می شود که یک مرحله ضروری در استفاده از رزین پلی استر غیر اشباع برای تولید محصولات است. این فرآیند را می توان تحت گرما و فشار کامل کرد یا می توان آن را در دمای اتاق بدون حرارت انجام داد. در سطح، به عنوان یک انتقال از یک مایع روان به یک جامد سخت به نظر می رسد، اما از نظر شیمیایی، این انتقال از یک ساختار مولکولی خطی به یک ساختار مولکولی سه بعدی است.
رزین های پلی استر غیر اشباع که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند عمدتاً از پلی استر غیراشباع خطی و یک مونومر واکنشی (معمولاً استایرن) تشکیل شده اند. هر دو جزء حاوی پیوندهای دوگانه غیراشباع هستند که می توانند تحت شرایط خاصی (مانند افزودن آغازگرهای پراکسید، حرارت دادن یا قرار گرفتن در معرض نور ماوراء بنفش) تحت یک واکنش کوپلیمریزاسیون رادیکال آزاد قرار گیرند. این واکنش از طریق مراحل شروع زنجیره، انتشار زنجیره و خاتمه زنجیره انجام می شود. در طی این فرآیند، گرما آزاد میشود، ویسکوزیته رزین مایع به سرعت افزایش مییابد و سختی آن بهبود مییابد و در نهایت جامدی را تشکیل میدهد که نه محلول است و نه قابل ذوب. بسته به نیاز، مواد تقویتکننده مانند الیاف شیشه ممکن است در طول فرآیند قالبگیری اضافه شوند، یا ممکن است هیچ تقویتکنندهای اضافه نشود و فقط از پرکنندهها (یا بدون پرکننده) استفاده شود. اولی منجر به چیزی می شود که ما معمولاً از آن به عنوان فایبرگلاس یاد می کنیم، در حالی که دومی می تواند به محصولات سنگ مصنوعی تبدیل شود یا به عنوان پوشش سطح استفاده شود.
