طبقه بندی رزین های پلی استر غیر اشباع

رزین های پلی استر غیراشباع انواع و مشخصات بسیار متنوعی دارند که می توان آنها را با توجه به نیازهای کاربردی خاص طراحی و تنظیم کرد. به طور معمول، طبقه بندی رزین های پلی استر غیر اشباع بر اساس روش های قالب گیری و ویژگی های عملکرد متفاوت است.

طبقه بندی بر اساس روش قالب گیری:

· رزین Hand Lay-Up: مناسب برای عملیات دستی و تولید در مقیاس کوچک.

· رزین اسپری آپ: در قالب گیری اسپری استفاده می شود و کارایی بالاتری را ارائه می دهد.

· رزین قالب گیری: مناسب برای فرآیندهای قالب گیری، معمولاً در تولید انبوه استفاده می شود.

· رزین پالتروژن: در قالب‌گیری پیوسته پالتروژن، معمولاً در کامپوزیت‌های تقویت‌شده با الیاف بلند استفاده می‌شود.

· رزین ترکیب قالب گیری ورق (SMC) / ترکیب قالب گیری فله (BMC): در فرآیندهای قالب گیری ورق یا حجیم، مناسب برای محصولات پیچیده شکل استفاده می شود.

· رزین ریخته گری: قابل استفاده برای ریخته گری های دقیق.

· رزین لمینیت مداوم: برای تولید ورق یا صفحات پیوسته استفاده می شود.

طبقه بندی بر اساس ویژگی های عملکرد:

· رزین همه منظوره: مناسب برای کاربردهای عمومی.

· رزین مقاوم در برابر مواد شیمیایی: مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی از خود نشان می دهد.

· رزین ضد شعله: مناسب برای کاربردهایی با الزامات ایمنی بالا در برابر آتش.

· رزین انعطاف پذیر: انعطاف پذیری خوبی را فراهم می کند.

· رزین شفاف: در محصولاتی که نیاز به شفافیت بالایی دارند استفاده می شود.

· سنگ مرمر مصنوعی/رزین اونیکس: برای تولید سنگ مصنوعی استفاده می شود.

· رزین دکمه: به طور خاص برای ساخت دکمه استفاده می شود.

· رزین ژل کت: به عنوان یک پوشش سطحی اعمال می شود و یک سطح صاف را ارائه می دهد.

· رزین فوم: برای تولید محصولات فوم سبک استفاده می شود.

· رزین حامل رنگدانه: برای پخش و تثبیت رنگدانه استفاده می شود.

سایر طبقه بندی ها:

· بر اساس واکنش پذیری: را می توان به رزین های واکنش پذیری بالا، واکنش پذیری متوسط ​​و واکنش پذیری پایین دسته بندی کرد.

· توسط Promotion State: شامل رزین های از قبل تبلیغ شده (با پروموترهای اضافه شده) و رزین های غیر ترویجی می شود.

· توسط Thixotropy: شامل رزین های تیکسوتروپیک و غیر تیکسوتروپیک می باشد.

· با محتوای موم: شامل رزین های حاوی موم و غیر حاوی موم است.

· با پایداری نور: شامل رزین های با و بدون تثبیت کننده نور می باشد.

علاوه بر این، ویسکوزیته رزین های پلی استر غیراشباع می تواند به طور گسترده ای متفاوت باشد، از 0.3 Pa·s تا بیش از 3 Pa·s، و می تواند بر اساس نیاز کاربر تنظیم شود. برخی از تولیدکنندگان رزین، نشانگرهای رنگی را به رزین اضافه می‌کنند که در طی فرآیند پخت تغییر رنگ می‌دهند تا درجه پخت را نشان دهند. شاخص های معمول پخت عبارتند از:

· فنوتیازین: از قهوه ای به سبز تغییر می کند.

· N,N'-Diphenyl-p-phenylenediamine: از قهوه ای مایل به قرمز به زرد نارنجی تغییر می کند.

· N,N'-Bis(1-ethyl-3-methylpentyl)-p-phenylenediamine: از آبی به قرمز تغییر می کند.

زمان ژل، زمان پخت (زمان تا پیک گرمازا) و دمای پیک گرمازا رزین های پلی استر غیراشباع را می توان با توجه به نیازهای خاص تنظیم کرد و در نتیجه انواع مختلفی از همان رزین ایجاد می شود.